Anılar Defteri’nden:Etrafınızda Birşeyler Oluyor, Farkında mısınız !

Standard

Çelme takmak istiyorum dünya’ya…

©Nazmiye Halvaşi

Evrende yalnız olduğunuzu düşündüğünüz anlar oldu mu?

Etrafınızda bir şeyler oluyor.. Siz ne kadar içindesiniz?

Ne kadar etkili?

Ne kadar farkındasınız?

Ya sizi fark edenler oluyor mu?

Dönüp duran dünyaya çelme takmak, durdurmak istediğiniz oldu mu hiç?

Bütün dünyanın dönüp size bakıp “heyy kim var orada?” diye sorduğunu düşünün :))

Bir haftadır Bodrum’dayım. Bodrum ve Datça’da müşteri talepleri için çalışma yapıyorum. Sıcaklar bastırdı, akşam serinini iple çekiyoruz. Her akşam ertesi gün için yaptığım planların %30 unu ancak gerçekleştirebiliyorum. Verdiğim sözleri tutamamaktan nefret ederim. Ama bazen ben bile tutamıyorum..

İş telaşı arasında bazen kendimi arıyorum..

Bu nedir?

Nasıl bir iştir?

Memnun olan var mı?

Oysa satışı yaptığınızda, alıcı komisyon ödememek için kıvranır durur.. bedavacı sanırlar seni!! Nasıl bir emek verdiğini düşünmezler.  Kızgınım biraz. Bu sektörü daha saygın bir hale getirmek için hepimize düşen görevler var dostlarım. Sektörün geleceğine karşı sorumluyuz..

Kaldığım otelde tatilciler neşeli kahkahalarıyla dolduruyorlar salonları. Laptopun başında portföyü yazarken, kafamı kaldırıp dinliyorum bazen. Onlar mı haklı?. Ben mi haklıyım?.

“Moladayım” demek istiyorum, karışmak hayata, ama nasıl?

Yaşamın “bir yol olduğunu, yolun sonu olmadığını” biliyorum. Bir gün bu telaş bitecek ve yaşamaya başlayacağız yanılgısında değilim. İşte bu an yaşam, bu koşturmaların içinde ne kadar yaşadığımızın farkındaysak o kadar. Farkında olmak istemediklerimizi de yaşamak pahasına yaşıyoruz..

Dolar fırladı, borsa düştü, önce Cumhuriyet bombalandı, sonra Danıştay’a saldırı.. Ecevit komada..

Ecevit, son yıllarda en çok kızdığım liderlerden biri. Aynı Ecevit, gençliğimin coşkusu, heyecanı… “Bu düzen değişmelidir” derken 70’lerin başında, kanımızı kaynatıyordu. Daha 17-18 yaşlardaydık. Bu düzen hâlâ değişmedi. Ecevit komada. Ülkemin bir dönemine damgasını vuran lider ölümle burun buruna ve ben Rahşan’ın ne yaşadığını çok iyi biliyorum. Düşündükçe, anımsadıkça hüzünleniyorum…

Sınırlar içinde yaşıyoruz. Sınırlar bazen daralıyor bazen genişliyor. Her zaman çok rahat girdiğiniz kapıdan giremiyorsunuz bazen. Çakılıp kalıyorsunuz olduğunuz yerde. Her zaman aradığınız numarayı çeviremiyorsunuz.

Yaşamak böyle bir şey.

İster yaşa, ister öl. Tercih senin değil mi?

Senin…

Evet, sevgili dostlarım, meslektaslarim kocaman bir aileyiz, paylaşmak istedim duygularımı.

Bugün bir şey satmıyorum.

Moladayım.

Çelme takmak istiyorum dünyaya…

Bodrum/Bitez – 24 Mayıs 2006

 

v Nazmiye Halvaşi’nin ‘Anılar Defteri’nden günümüze aktardığı yazılarını okumak için!

 

v Nazmiye Halvaşi’nin diğer makalelerini okumak için!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s